گونه سرخ

کلمه «گونه سرخ» از دو بخش «گونه» به معنی بخشی از صورت انسان که بین گوش و بینی قرار دارد و «سرخ» به معنی رنگ قرمز تشکیل شده است. این ترکیب در زبان فارسی هم به صورت تحت‌اللفظی و هم به صورت مجازی کاربرد دارد. به لحاظ تحت‌اللفظی، «گونه سرخ» می‌تواند به حالتی گفته شود که گونه‌های یک فرد به دلیل شرم، هیجان، گرما، ورزش یا برخی شرایط سلامتی (مانند تب) به رنگ قرمز یا گلگون درآمده است. در ادبیات کهن و شعر فارسی، «گونه سرخ» غالباً به عنوان نماد زیبایی، طراوت، شرم و عشق به کار رفته و کنایه از لطافت و جذابیت چهره، به ویژه در توصیف معشوق، است.