گوش لب

گوش لب. [ ل َ ] ( ص مرکب ) آنکه خطش هنوز ندمیده باشد. ( برهان ) ( آنندراج ).

آنکه خطش هنوز ندمیده باشد.

💡 این سخن همچو تیر، راست کِشَش سویِ گوش تا نکشی سوی گوش کی بجهد از کمان ؟

💡 ای که داری چشم عقل و گوش هوش پند من در گوش کن چون گوشوار

💡 فروغ گوهر بینش گرفته است غبار تمیز مردم این روزگار در گوش است

💡 نهادند بر قول او جمله گوش برفتند یکباره جمله ز هوش

💡 هاتفی گفت ازورای چرخ در گوش دلم کای ضمیرت مشکلات سرگردون کرده حل