گل و گردن

گل و گردن. [ گ َ ل ُ گ َ دَ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) در تداول عامه بر مجموعه گردن و گلو اطلاق شود: گل و گردن زیبایی دارد.

(گَ لُ گَ دَ ) (اِمر. ) (عا. ) گردن و شانه.

( اسم ) گردن و اطراف آن.

(عا.)
گردن و شانه.

💡 نظر به روی گل و لاله‌ام دریغ آید ز دیده‌ای که به روی بتان نظر کردم

💡 آن سرو ناز، تا ز چمن سایه برگرفت بنشست آتش گل و آب سمن برفت

💡 فلک نداشت ستاره زمین گل و سبزه و لیک در شب معراج از نثار قدم

💡 بناز بر مشکن از دعای اهل نیاز که جلوه ی گل و سرو از نسیم صبحدمست

💡 گلشن فسرده است بکش دامنی به ناز تا جلوهٔ تو زیب گل و گلستان دهد