لغت نامه دهخدا
بی عفت. [ ع ِف ْ ف َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + عفت ) که عفت نداشته باشد. بی تقوی. ناپرهیزگار. رجوع به عفت شود.
بی عفت. [ ع ِف ْ ف َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + عفت ) که عفت نداشته باشد. بی تقوی. ناپرهیزگار. رجوع به عفت شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در اسفند ۱۳۹۶ احمدآبادی به مسیح علینژاد، که از چهرههای شاخص اعتراضات به حجاب اجباری است پیامهای خصوصی و علنی فرستاد و او را به مرگ تهدید کرد. او معتقد است چون علینژاد بی عفتی ترویج میدهد باید زبان او را برید.
💡 وه چه با عصمت عیون آوخ چه بی عفت لبان هر زمان از قضای آسمان