گل حیا

گل حیا. [ گ ِ ل ِ ح َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گلی است که به عربی طین بلدالمصطکی گویند و آن سفید به سیاهی مایل میباشد. سوختگی آتش را نافع است. ( برهان ) ( آنندراج ).

گلی است که بعربی طین بلد المصطکی گویند و آن بسیاهی مایل میباشد سوختگی آتش را نافع است.

💡 تا به حدی ز تو برابر حیا غالب شد کز مسامش چو عرق آب حیا می‌آید

💡 یک جهان شوخی به یک عالم حیا آمیختند کان دو رعنا نرگس از بستان حسن انگیختند

💡 حسن آن روز که تشریف حیا می پوشید عشق پیراهن یکرنگ وفا می پوشید

💡 جامه فانوس گردد پرده شرم و حیا برفروزد از شراب لعل چون رخسار او

💡 گرچه ما با ماه کنعان زیر یک پیراهنیم از حیا خود را همان مهجور می دانیم ما