گران ریش

لغت نامه دهخدا

گران ریش. [ گ ِ ] ( ص مرکب ) بزرگ ریش: هِلَّوف؛ ریش سطبر. بسیارموی. کلان ریش. نعثل؛ مردی درازریش، کان یشبه به عثمان. ( منتهی الارب ).

فرهنگ فارسی

آنکه دارای ریشی ستبر و انبوه است.

جمله سازی با گران ریش

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 بار هجر تو گران است مرا بر دل ریش که بیابیم شبی بر در خدمت باری