لغت نامه دهخدا
گران ریش. [ گ ِ ] ( ص مرکب ) بزرگ ریش: هِلَّوف؛ ریش سطبر. بسیارموی. کلان ریش. نعثل؛ مردی درازریش، کان یشبه به عثمان. ( منتهی الارب ).
گران ریش. [ گ ِ ] ( ص مرکب ) بزرگ ریش: هِلَّوف؛ ریش سطبر. بسیارموی. کلان ریش. نعثل؛ مردی درازریش، کان یشبه به عثمان. ( منتهی الارب ).
آنکه دارای ریشی ستبر و انبوه است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بار هجر تو گران است مرا بر دل ریش که بیابیم شبی بر در خدمت باری