لغت نامه دهخدا
گران رفتار. [ گ ِ رَ ] ( ص مرکب ) کندرو. بطی ءالسیر. کسی که به کندی و سنگینی رود.
گران رفتار. [ گ ِ رَ ] ( ص مرکب ) کندرو. بطی ءالسیر. کسی که به کندی و سنگینی رود.
آنکه بکندی رود کندرو بطئ السیر.
💡 تمکین تو از کوه گران گرد برآورد رفتار تو آسودگی از سرو روان برد
💡 از خرامش بس که کیفیت تراوش می کند نقش پا رطل گران می گردد از رفتار او