گالش پل
لغت نامه دهخدا
گالش پل. [ ل ِ پ ُ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان اهلمرستاق بخش مرکزی شهرستان آمل، واقع در 13هزارگزی شمال باختری آمل کنار شوسه آمل به محمودآباد دشت،هوای آن معتدل مرطوب مالاریائی است، دارای 350 تن سکنه. زبان آنان مازندرانی و فارسی است. آب آن از رودخانه هزار و چشمه، محصول آنجا برنج، کنف، مختصر غلات،شغل اهالی زراعت. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3 ).
و رجوع به سفرنامه مازندران و استرآباد رابینو ص 112 شود.
فرهنگ فارسی
دهی از شهرستان آمل
جمله سازی با گالش پل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اغلب مردم به زبان گیلکی و گالشی صحبت می کنند. رودخانه سموش در غرب این روستا و رودخانه بزرگ پلرود در جنوب این روستا قرار دارد.
💡 گویشوران گویشهای گالشی در سرتاسر گیلان فهم متقابل دارند اما گالشیِ گیلان بهطور کامل با گالشیِ مازندران تفاوت دارد. گالشهایی که در کوهستان مازندران زندگی میکنند به گویش گالشی از زبان مازندرانی سخن میگویند.
💡 گیلکی انواع زیر را شامل میشوند: گالشی و دیلمی. گونههای اخیر لهجه ایی از گیلکی است که امروزه در کوهستانها به کار میرود.
💡 مردم شهرستان سیاهکل گیلک هستند و به زبان گیلکی سخن میگویند. در مناطق جلگهای گویش بیهپیش از زبان گیلکی و در ارتفاعات این شهرستان مانند بخش دیلمان، گویش گالشی (دیلمی) از زبان گیلکی رایج است. گونهای از گیلکی یعنی گالشی در نواحی دیلمان، اشکورات و املش رواج دارد.
💡 گالشهایی که در کوهستان مازندران زندگی میکنند به گویش گالشی از زبان مازندرانی سخن میگویند. زبانی که گالشها در مازندران به آن زبان گالشی میگویند با زبانی که گالشهای گیلان در شرق گیلان به آن گالشی میگویند متفاوت میباشد.