کینه سگال

«کینه‌سگال» واژه‌ای فارسی و کهن است که از دو بخش «کینه» به معنای دشمنی و رنجش عمیق، و «سگال» به معنای اندیشیدن و در دل پروردن ساخته شده است. این واژه به کسی گفته می‌شود که کینه را در دل خود نگه می‌دارد و همواره به دشمنی و انتقام فکر می‌کند. کینه‌سگال فردی است که رنجش‌های گذشته را فراموش نمی‌کند و پیوسته آن‌ها را در ذهن خود مرور می‌کند. در متون ادبی و اخلاقی فارسی، کینه‌سگالی به‌عنوان صفتی ناپسند و آسیب‌زننده به روح و روان انسان معرفی شده است. چنین حالتی معمولاً باعث تیره شدن روابط انسانی و افزایش خصومت و دشمنی در جامعه می‌شود. شاعران و نویسندگان فارسی‌زبان اغلب این واژه را در برابر صفاتی مانند گذشت، بخشش و بزرگواری قرار داده‌اند. کینه‌سگالی نه تنها به دیگران آسیب می‌زند، بلکه آرامش درونی خود فرد را نیز از بین می‌برد. به طور کلی، این کلمه به معنای کینه‌جو، دشمن‌پرور و کسی است که دشمنی و رنجش را در دل خود می‌پرورد.