کوره تاب

کوره تاب. [ رَ / رِ ] ( نف مرکب ) تابنده کوره. افروزنده کوره. آتش افروز کوره. آنکه در کوره آتش بیفروزد. آنکه کوره را تافته کند:
کوره تابان کیمیای سپهر
که آگهی بودشان ز ماه و ز مهر.نظامی.و رجوع به ترکیب «کوره تابان کیمیای سپهر» ذیل کوره شود.

تابنده کوره. افروزنده کوره

💡 چو زد آتش از کوره سبز تاب شد آن تازه گلهای گردون گلاب

💡 از تابش آن کوره مس گفت که زر گشتم چون گشت دلش تابان زان آتش نیکوفر

💡 بیمارم و چون گل که نهی در دم کوره گه در عرقم غرقه و گه در تبم از تاب

💡 اژدر از دم به کوره تاب دهد تا حسامت به زهر آب دهد