کهنه گشتن

کهنه گشتن. [ ک ُ ن َ / ن ِ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) کهنه گردیدن. ازکارافتاده و فرسوده شدن. || از چشم افتادن. مورد بی اعتنایی قرار گرفتن:
بدو گفت رامشگری بر در است
که از من به سال و هنر برتر است
نباید که در پیش خسرو شود
که ما کهنه گردیم و اونو شود.فردوسی.

💡 چون خط استاد کز ماندن شود حسنش زیاد بیش شد از کهنه گشتن اعتبار خط تو