لغت نامه دهخدا
کنایه گفتن. [ ک ِ ی َ / ی ِ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) کلمه یا عبارتی کنایه آمیز ادا کردن. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کنایه شود.
کنایه گفتن. [ ک ِ ی َ / ی ِ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) کلمه یا عبارتی کنایه آمیز ادا کردن. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کنایه شود.
( مصدر ) کلمه یا عبارتی کنایه آمیز ادا کردن.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هنگامی که بلال بر بالای کعبه شروع به اذان گفتن کرد بعضی کنایه انداختن که آیا کسی بهتر از وجود نداشت؟ در بعضی نقلها آمده که بلال حی را هی و شین را سین ادا میکردهاست. و در احادیث آمده سین بلال نزد ما شین هست. مولوی در همین باره این اتفاق شعری سرودهاست: