کفن دوز. [ ک َ ف َ ] ( نف مرکب ) آنکه برای مردگان کفن سازد. ( فرهنگ فارسی معین ):
هر آن مام کو چون تو زایدپسر
کفن دوز خوانیمش و مویه گر.فردوسی.کفن دوز بر وی ببارید خون
بشانه زد آن ریش کافورگون.فردوسی.- کفن دوزی؛ عمل و شغل کفن دوز. ( فرهنگ فارسی معین ).
- || دکان کفن دوز. ( فرهنگ فارسی معین ).
( صفت ) آنکه برای مردگان کفن سازد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کفن دوز بود آنکه جوشنت دوخت بر این آتش کین روانت بسوخت
💡 هران مام کاو چون تو زاید پسر کفن دوز خوانیمش ار مویهگر
💡 به شستش کفن دوز از آب گلاب به تن بر همی ریخت از دیده آب
💡 دلم صد پاره می سازی و می دوزی گریبانم چه رحمست این برو ای پند گو عاشق کفن پوشد
