کرفه گر
لغت نامه دهخدا
کرفه گر. [ ک ِ ف َ / ف ِ گ َ ] ( ص مرکب )نیکوکار و ثواب کننده. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ) ( ناظم الاطباء ). ثواب کار. برابر گناهکار. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ عمید
= کرفه کار
فرهنگ فارسی
( صفت ) ثواب کننده نیکو کار.
جمله سازی با کرفه گر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 «پیدا است که هر بهدینی یکی غن باید داشتن که خرفستران و گناهکاران را بدان زند و کشد تا کرفه مندتر شود.» (فرنبغ دادگی، ۱۲۱–۱۲۰:۱۳۸۰)
💡 «پرسید دانا مینوی خرد را که مردمان به چند راه و بهانهٔ کرفه به بهشت بیش رسند؟