کافور در محاسن
لغت نامه دهخدا
کافور در محاسن کشیدن. [ دَ م َ س ِ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از سپید گردانیدن ریش. ( آنندراج ):
حرفی بخوان که چون ورق از جهل شد سفید
کافور در محاسن بخت جوان کشید.میرخسروی.
جمله سازی با کافور در محاسن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ز برف شد کره ارض بیضه کافور در او فرو شده گم گشت بیضه بیضا
💡 کافور در غذاش به افطار هر شبی از جور این دو سنگدل کافر اوفتاد
💡 کند شمع کافور در روز روشن ز سیم است از بس توانگر شکوفه
💡 پرورده نهان به مشک و کافور در شهپر زاغ بیضه نور
💡 در توصیفات ادبی کلاسیک، شاعر با استفاده از استعاره کافور در محاسن، به سفیدی و درخشش خیرهکننده دندانهای معشوق در هنگام لبخند زدن اشاره کرده است.
💡 استفاده از ترکیب کافور در محاسن نشاندهنده ظرافتهای هنری شاعر در توصیف زیباییهای ظاهری است که با استعارههای طبیعت و اشیاء ارزشمند پیوند خورده است.
💡 برخی از اشعار قدیمی، زیبایی چهره را با استفاده از مفاهیمی نظیر کافور در محاسن و روشنایی ماه توصیف میکنند تا تاثیرگذاری کلام خود را بیشتر کنند.