کار اور

( کارآور ) کارآور. [ وَ ] ( نف مرکب ) کاردان:
بشد دایه و خواند کارآوران
مهندس تنی چند زیرک سران.( یوسف و زلیخا ).

( کارآور ) ۱. کاردان.
۲. کارفرما.

( کار آور ) کاردان

💡 ز ترکش برآور کمان مرا به کار آور آن ترجمان مرا

💡 که این را به کار آور ای نیک‌رای که من حق آن با تو آرم بجای

💡 سوی سیستان رفت باید کنون به کار آوری زور و بند و فسون