لغت نامه دهخدا
کائن و من کان.[ ءِ ن ُ م َ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) کنایه از مخلوقات. ( غیاث ) ( آنندراج ). رجوع به کائناً من کان شود.
کائن و من کان.[ ءِ ن ُ م َ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) کنایه از مخلوقات. ( غیاث ) ( آنندراج ). رجوع به کائناً من کان شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 المقدّر کائن و الهمّ فضل. و امیر ایشان را بنواخت و گفت «مرا فراموش مکنید» و بازگشتند و آنچه رفته بود، با حاجب بزرگ، علی گفتند.