چین و چگل

چین و چگل. [ ن ُ چ َ گ ِ ] ( اِخ ) سرزمین چین ( ترکستان شرقی ) و ناحیه چگل ( در ماوراءالنهر ) و در تداول شاعران قدیم این دو نام پیاپی آید:
ملکی کو ملکان را سر و مایه شکند
لشکر چین و چگل را به طلایه شکند.منوچهری.

سرزمین چین و ناحی. چگل و در تداول شاعران قدیم این دو نام پیاپی آید.

💡 تعداد زیادی از دایاک‌های دریا، دزد دریایی بودند. در قرن نوزده، تعداد زیادی دزد دریایی وجود داشت و به صورت پنهانی توسط حکمرانان محلی که سهمی از اموال غارت شده را دریافت می‌کردند، و نیز توسط مالایی‌هایی که به خوبی از هدایت قایق برمی‌آمدند، به ادامه کار ترغیب می‌شدند. ناوگان قایق‌های مالایی، مشتمل بر تعداد زیادی از قایق‌های جنگی طویل یا پراهو (prahu) بود که طول هر کدام حدود ۹۰ فوت (۲۷ متر)، یا بیش از این مقدار بود و تیر و کمانی را حمل می‌کردند که تیرهایی از جنس برنج را پرتاب می‌کرد، دزدان دریایی به شمشیر، نیزه و تفنگ فتیله‌ای مسلح بودند. در هر قایق، ۶۰ تا ۸۰ نفر پارو می‌زدند. این قایق‌ها در خلیج کوچک محافظت شده، کمین کرده و منتظر طعمه می‌شدند و به کشتی‌های تجاری که بین چین و سنگاپور تردد می‌کردند، هجوم می‌بردند. دزدان دریایی مالایی و متحدان دایاک آنها، با هر کشتی تجاری که مواجه می‌شدند آن را ویران و نابود می‌کردند، با هر گونه مقاومتی توسط خدمه آنها را به قتل رسانده و بقیه را برای بردگی می‌بردند. دایاک سر کشته شده‌ها را از تن جدا کرده و در معرض دود آتش قرار می‌دادند تا خشک شوند، سپس به عنوان یک دارایی با ارزش به خانه می‌بردند.

💡 بت پرستیدن نخواهد بود بی وجهی مگر صورتی بردند زان پیکر سوی چین و چگل