چانه داشتن

( ~. تَ )(مص ل. ) قدرت پرگویی داشتن، پرگویی کردن.

قدرت پرگویی داشتن، پرگویی کردن.

💡 ریش به مویی گفته می‌شود که بر صورت، چانه، اطراف لب پایین، زیر گلو و گونه‌ها و بر گردن می‌روید و معمولا از سن بلوغ رشد می‌کند. ریش داشتن می‌تواند صرفاً برای زیبایی صورت، برای حفاظت از پوست در برابر سرما و آسیب‌های پوستی دیگر، یا برای نشان دادن تعلق به دسته یا فرقه‌ای مذهبی باشد (مانند اسلام، یهودیت و هندوئیسم). از نظر لغوی، واژهٔ ریش به معنی «زینت» است و به آن «محاسن» نیز گفته می‌شود. ریش پس از بلوغ، بر صورت پسران و مردان می روید، اما در زنان، به‌عنوان موی زائدِ صورت درنظر گرفته می‌شود.

💡 ریش ستاری یکی از روش‌های آرایش ریش است که در آن رو خط از ریش از کنار گونه‌ها موی سر را به قسمت ریش چانه و سبیل متصل می‌کند. در این شیوه داشتن ریش در چانه الزامی و داشتن سبیل اختیاری است.