لغت نامه دهخدا
پیسه گاه. [ س َ ] ( اِخ ) دهی جزء دهستان گسگرات بخش صومعه سرای شهرستان فومن. واقع در 23هزارگزی شمال باختری صومعه سرا. کنار شوسه ٔصومعه سرا به سیدشرفشاه. جلگه، معتدل، مرطوب. دارای 263 تن سکنه. گیلکی زبان. آب آن از رودخانه شاندرمن.محصول آن برنج و لبنیات. شغل اهالی زراعت و مکاری. راه آن مالرو است و به وسیله قایق به قراء کناره و بندر انزلی توان رفت. ( فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4 ).
