پیر زر

پیر زر. [ رِ زَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) پیر کهن. ( آنندراج ). پیر کهنسال.

پیر کهن پیر کهنسال

💡 چو پیران دراین دشت جان باختند به مینو درون شادمان تاختند

💡 کنون نزد آن پیر خسرو شویم چو رزم اندر آید همه نو شویم

💡 چو پیران بنزدیک لشکر رسید در و دشت از سم اسپان ندید

💡 به امید قد خم گشته محمل می‌کشد فرصت مگر پیری ازین دریا برون آرد به قلابم

💡 پیر گفتا نیست ما را هیچ خواست عاشقان را چون تو مطلوبی کجاست

💡 به دستش سر و دست دستور پیر که او را پدر بود و شه را وزیر