لغت نامه دهخدا
پهن سر. [ پ َ س َ ] ( ص مرکب ) که سری پهن دارد. افطح. ( تاج المصادر بیهقی ).
پهن سر. [ پ َ س َ ] ( ص مرکب ) که سری پهن دارد. افطح. ( تاج المصادر بیهقی ).
( صفت ) آنکه سری پهن دارد افطح.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 پهن کرده بساط سالوسی زینتش سبحه است و قرآن است
💡 چنین تا فکند از دلیران دوهشت به پیکان و تیر اندر آن پهن دشت