پهلو سا ی

پهلوسای. [ پ َ ] ( نف مرکب ) پهلوزن. برابری کننده در مال و قدر و مرتبه. ( برهان ). رجوع به پهلو ساییدن و پهلو سودن شود:
مسای با من پهلو بابلهی چندین
که نیک ناید با پیل پشه پهلوسای.سوزنی.نی که یک آه مرا هم صد موکل بر سر است
ورنه چرخستی مشبک ز آه پهلوسای من.خاقانی.|| هم مرتبه. همنشین. موازی. ( شرفنامه منیری ).

( پهلو سا ی ) ( صفت ) برابری کننده درمال و قدر و مرتبه پهلو زن: نی که یک آه مرا هم صد موکل بر سرست ور نه چرخستی مشبک ز آه پهلو سای من. ( خاقانی )

💡 نی که یک آه مرا هم صد موکل بر سر است ورنه چرخستی مشبک ز آه پهلو سای من