پرویزن گر

💡 بود پرویزن او گردش چرخ خریدارم سبوسش را به هر نرخ

💡 پرویزن است عالم ما همچو آرد در وی گر بگذری تو صافی ور نگذری سبوسی

💡 به روی خاک بیفتد ستاره از گردون چنانکه آرد بریزد برون ز پرویزن

💡 برای طینت حس تو دست صنع بسی ببیخت ریزة خورشید را به پرویزن

💡 سپهر را چه‌ گنه‌ گر مشبکش بیند کسی‌که بنگرد او را ز پشت پرویزن

💡 هزار دام نبینی، چو دانه آید هزار چشم پدید آیدت چو پرویزن