پر عمری

پرعمری. [ پ ُ ع ُ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی آنکه پرعمر باشد. مقابل کم عمری.

بسیار عمری دراز عمری مقابل کم عمری.

💡 جانی که همی با تو توان عمر گذاشت عمری که دل از مهر تو بر نتوان داشت

💡 عمری است سراسر که به آزار منم من سرگشته در این حلقه پرگار منم من

💡 همچو خاک قدمت بندهٔ داعی عمری‌ست که به دامان شما دست تولّا دارد

💡 شبنم به تمنای تو عمری به سر آورد با دیده بیدار پیراهن آغشته به خون جگر آورد گل در نظر خار

💡 دست ما و شانه هرگز عقده از دل وا نکرد گرچه با زلف تو یک عمری کشاکش کرده‌ایم