وق زده

وق زده. [ وَ زَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) بی آتش و سرد: اجاق و کرسی وق زده. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). || چشم وق زده؛ در تداول، چشم بی حالت و ورقلمبیده و بیرون جسته و مات. ( فرهنگ لغات عامیانه جمال زاده ).

(صفت ) چشم وق زده. چشم بی حالت ورقلمبیده وبیرون جسته ومات.

💡 فشار اراده آهنين ملت به طورى اعصاب شاه را خرد كرده است كه ديوانه وار دست بهجنايات ننگ آوردى زده است كه روى تاريخ را سياه نموده.

💡 فتنهٔ چشم تو از درد دل ماست که ما سرمهٔ ناز بر آن نرگس شهلا زده‌ایم

💡 شجاعت حنا مینه هم در ایجاد تشکیلات ادبی در کشورهای استبداد زده عربی و هم در تشویق نویسندگان به پرداختن به موضوعات سیاسی ستودنی بود.

💡 به سعدی است قدم بر قدم زده فانی که پی دو فهم نگردد خیال دانا را

💡 در آن لحظات كه عمر در مورد رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم، سخن مى گفت،دو نفر از قبيله (اوس ) به نام هاى (معن بن عدى ) و (عويم بن ساعدة ) شتاب زده خود رابه عمر مى رسانند.

💡 چمن از سردیی دی خانه غارت زده شد گل اگر نیست تماشای خزان ما را بس