هفت بیرون

هفت بیرون. [ هََ] ( اِ مرکب ) کنایت از عالم و جهان است:
ما که جزئی ز سبع گردونیم
با تو بیرون ز هفت بیرونیم.نظامی.

کنایت از عالم و جهان است

💡 ز بعد هفت قرن اکنون، شد، از ایران زمین بیرون چو من گوینده تا بوسند، خلق اوراق دیوانش

💡 چون تو زین هر پنج بیرون آمدی خرقه بخش هفت گردون آمدی

💡 گهی درّ وصال آرد به بیرون بتابد تابشش در هفت گردون

💡 بیرون ز چار طبع بود طبع عاشقی از چار و پنج و هفت، دو صد ساله برترند