هفت بام

هفت بام. [ هََ ] ( اِ مرکب ) کنایت از هفت آسمان است. هفت فلک. هفت خراس. هفت ایوان:
بر طره هفت بام عالم
نه طاس بهشته ای نه پرچم.نظامی.

( ~. ) (اِمر. ) کنایه از: هفت آسمان.

کنایه از هفت آسمان است.
کنایت از هفت آسمان است هفت فلک

کنایه از: هفت آسمان.

💡 از بس که دود آه حجاب ستاره شد بر هفت بام بست گذرها چو ششدرش

💡 اجرام هفت خانهٔ زرین به سوک تو بر هفت بام خانهٔ مینا گریسته

💡 حکم تو را زیر دست چارحد و شش جهت فر تو را زیر پای هشت در و هفت بام

💡 بگذراندم سایبان قدر ازین شش پیشگاه برکشیدم چار طاق طبع بر این هفت بام

💡 فر او بر هفت بام و چار دیوار جهان کارنامهٔ هشت بنیان جنان انگیخته

💡 هر هفته هفت عید و رقیبان هفت بام آذین هفت رنگ ببندند بر درش