هذلولی وار

💡 در معماری رنسانس معمارانی مانند لئون باتیستا آلبرتی، سباستیانو سرلیو و آندرا پالادیو تحت تأثیر در باب معماری اثر ویترویوس از روم باستان و فیثاغورث از یونان باستان به تقارن و تناسب به عمد تأکید می‌کردند. در پایان سده نوزدهم ولادیمیر شوخوف در روسیه و آنتونی گائودی از بارسلون پیشگامان استفاده از سازه هذلولی‌وار بودند، گائودی در ساخت ساگرادا فامیلیا از هذلولی سهمی‌گون، موزاییک کاری، طاق زنجیروار، زنجیره وار، پیچوار و سطح خط‌دار استفاده کرد. سبک‌های نو در سده بیستم میلادی مانند معماری مدرن و ساختارشکنی برای دست‌یابی به اثرات مطلوب از هندسه‌های متفاوت کمک گرفتند. از رویهٔ مینیمال برای ساخت سقف‌های خیمه مانند استفاده شده‌است مانند فرودگاه بین‌المللی دنور. در این دوره باکمینستر فولر گنبد ژئودزیک را ابداع کرد.

💡 نویسنده در این بخش از کتاب، با استفاده از لحنی بسیار هذلولی وار و بی‌معنی، سعی کرده است تا پوچی و ابسودگی جامعه مدرن را به تصویر بکشد.

💡 برخی منتقدان معتقدند که رفتار و گفتار این شخصیت در نمایشنامه، کاملاً هذلولی وار و فاقد هرگونه منطق است و تنها برای ایجاد خنده استفاده شده است.

💡 گاهی اوقات در بحث‌های فلسفی پیچیده، استفاده از عبارات هذلولی وار می‌تواند باعث سردرگمی شنوندگان شده و تمرکز آن‌ها را از موضوع اصلی بحث منحرف کند.