نفس اخر

( نفس آخر ) نفس آخر. [ ن َ ف َ س ِ خ ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آخر نفس. دم واپسین. نفس بازپس. نفس بازپسین. نفس واپسین.
- تا نفس آخر؛تا دم مرگ. تا واپسین نفس:
داد بگسترد و ستم درنبشت
تا نفس آخر از آن برنگشت.نظامی.

( نفس آخر ) آخر نفس ٠ دم واپسین ٠ نفس باز پس ٠ نفس باز پسین ٠ نفسس وا پسین ٠

💡 چند خسبی روز روشن گشت چشمت بازکن چند باشی پای مال نفس آخر سر برآر

💡 غمخوار و یار تا نفس آخرین نداشت نگشوده دیده جز که به دیدار سلسله

💡 یاد تو زود چون رود از دل که همرهش در اولین قدم نفس آخرین ماست

💡 نفس آخر شد و من همچنان زندانی جسمم ندارم ریشه و دلبسته ی آب و گل خویشم

💡 تا چیست سرانجام شمار نفس آخر عمریست‌که درپای حساب است دل ما

💡 ضعف هجرانم زمین‌گیر غریبی کرده بود با پر و بال نفس آخر به پرواز آمدم