نفس گسستن

مترادف‌ها

جان دادن، مردن

متضادها

نفس کشیدن، زنده بودن

لغت نامه دهخدا

نفس گسستن. [ ن َ ف َ گ ُ س َس ْ ت َ ] ( مص مرکب ) نفس از کسی گسستن یا نفس کسی را گسستن؛ نفس او را قطع کردن. به حیاتش پایان دادن. کشتن. میراندن:
اگر شهریاری و گر زیردست
چو از تو جهان این نفس را گسست.فردوسی. || نفس بریدن. مردن:
طوطئی زآن طوطیان لغزید و پس
اوفتاد و مرد و بگسستش نفس.مولوی.|| خاموش شدن. ساکت شدن.

فرهنگ فارسی

نفس از کسی گسستن یا نفس کسی را گسستن: نفس او را قطع کردن. به حیاتش پایان دادن. کشتن. میراندن. یا نفس بریدن. مردن.

جمله سازی با نفس گسستن

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 پس از دویدن طولانی در مسیر تپه‌های مرتفع، کوهنورد از شدت خستگی و کمبود اکسیژن دچار نفس گسستن و تنگی تنفس شد.

💡 وقتی خبر ناگهانی رسید، او از شدت شوک و اضطراب لحظه‌ای دچار نفس گسستن شد و برای مدتی نتوانست کلامی از دهان خارج کند.

💡 در گرمای طاقت‌فرسای تابستان، بسیاری از کارگران ساختمانی پس از انجام فعالیت‌های سنگین دچار نفس گسستن می‌شوند و نیاز به استراحت دارند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران