لغت نامه دهخدا
( ناآراست ) ناآراست. ( ص مرکب ) به معنی ناصاف. مقابل آراسته و آراست: زرّیع؛ آنچه خود بروید از دانه افتاده وقت درو در زمین ناهموار ناآراست. ( منتهی الارب ). رجوع به آراست و آراسته و ناآراسته شود.
( ناآراست ) ناآراست. ( ص مرکب ) به معنی ناصاف. مقابل آراسته و آراست: زرّیع؛ آنچه خود بروید از دانه افتاده وقت درو در زمین ناهموار ناآراست. ( منتهی الارب ). رجوع به آراست و آراسته و ناآراسته شود.
( نا آراست ) ( صفت ) ناصاف: [ رس ناهموار و ناراست.] آراسته آراست
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 2 آئين تائو يا تائوئيسم كه لائوتسه آن را به صورت خاصى اراست و پرداخت.