می بهی

می بهی. [ م َ / م ِ ب ِ ] ( اِ مرکب ) می به. شراب به. شراب بهی: هرکه از او ( از مشمش = زردآلو ) تازه بخورد باید که سرکنگبین انگبین از سر وی بخورد یا می بهی. ( الأبنیه عن حقایق الادویه ). و رجوع به می به شود.

می به شراب به شراب بهی

💡 این روستا در دهستان بهی دهبکری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.

💡 جهان بگشتم و دیدم تمام خوبان را جهان فدای تو بادا که از تمام بهی

💡 تو مردم دیده ای نه آویزه گوش از گوش به دیده آکه در دیده بهی

💡 ای ماهروی خرگهی ای صاحب تاج مهی تو باغ خوبی را بهی ما نیز هم بد نیستیم

💡 همه زور و فرّ و توان و بهی تو داری و آن را که خواهی دهی

💡 به گیتی بهی بهتر از گاه نیست بدی بتر از عمر کوتاه نیست