مو بند

موبند. [ ب َ ] ( اِ مرکب ) بندی که بدان مویهای سر را بهم پیوسته دارند. شریطه ای که بدان مویها را می بندند. ( ناظم الاطباء ):
سراسر سرآغوش و والا و موبند
چو خوبان گلروی مشکین ذوائب.نظام قاری.ای مقنعه و شدّه مرا صبحی و شامی
موبند و سرانداز چو نوری و ظلامی.نظام قاری.|| ( نف مرکب ) هنرمند و کاری گر. ( آنندراج ). || خدمتگزار زنانه. || زنی که موها را آرایش می کند. ( ناظم الاطباء ). به معنی مشاطه مجاز باشد. ( آنندراج ).

۱ - ( صفت ) زنی که موها را آرایش کند. ۲ - خدمتکار زن. ۳ - ( اسم ) شریطه ای که بوسیله آن موها را بندند.

💡 زان لب خاموش شور دل‌گریبان می‌درد حیف باشد غنچه‌ها را بر قبای ناز بند

💡 بند سوم و چهارم، عیناً تکرار بند یکم و دوم است اما شعر آن‌ها متفاوت است.

💡 بر دهان و بر دلش قفلست و بند تا ننالد با خدا وقت گزند

💡 گر از دوست چشمت بر احسان اوست تو در بند خویشی نه دربند دوست

💡 «ملیسی‌ها در جنگ علیه اریترین‌ها به چاین‌ها کمک کردند. (هرودوت، تواریخ، کتاب اول، بند ۱۸).

💡 دارای ۷ بند در ستایش خورشید است. به مناسبت ارتباط نزدیک خورشید با مهر، بند ۵ این یشت به ستایش این ایزد اختصاص دارد.