لغت نامه دهخدا
منارکوه. [ م َ / م ِ ] ( اِخ ) سلسله کوههائی است در خوزستان که از شمال به جنوب امتداد دارد و به بستررود کارون میرسد و قله آن 4117 متر ارتفاع دارد.
منارکوه. [ م َ / م ِ ] ( اِخ ) سلسله کوههائی است در خوزستان که از شمال به جنوب امتداد دارد و به بستررود کارون میرسد و قله آن 4117 متر ارتفاع دارد.
نام قسمتی از کوههای جنوب غربی ایران که در خوزستان قرار دارد و از کنار آبریز شروع شده از شمال بجنوب امتداد مییابد و امتداد آن تا رود کارون پیش میرود و قله آن ۴۱۱۷ متر ارتفاع دارد.
منار، کوه
کوهی در استان خوزستان، شهرستان ایذه، کوهستان زاگرس، با ارتفاع ۳,۷۰۱ متر. در ۸۵کیلومتری شمال غربی ایذه قرار دارد و آب بازوفت از آن سرچشمه می گیرد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کوههای قشلاق (ارتفاع ح ۳۶۲، ۲ متر) و گندم کوه (ارتفاع ح ۱۵۶، ۲ متر) از شمال و منار (ارتفاع ح ۲۳۷، ۲ متر) و نقره کمر (ارتفاع ح ۳۷۹، ۳ متر) از جنوب شرقی شهر را احاطه کردهاند؛ از اینرو تفرش را «چال تفرش» هم خواندهاند.
💡 احمد پناهی سمنانی در کتاب «لطفعلی خان زند» در مبحث جنبههای منفی حکومت کریم خان چنین مینویسد: «کشتار مردم سلحشور و مقاوم سیراوی (؟) در صفحات لرستان و خوزستان (فریدونشهر با هر دو استان مجاور است) که فرمان او را مبنی بر دادن سرباز و ملازم رکابی قبول نکردند و در جنگی نابرابران سران آنها به قتل رسیدند و سرهای آنان را کلهٔ منار ساختند و اطفال و زنانشان را اسیر کردند … برخی از زنان نیز خود را از کوه به پایین پرتاب کردند تا به اسارت سربازان خدامراد خان سردار نظامی کریم خان نیفتند».