لغت نامه دهخدا
( ملایک آشیان ) ملایک آشیان. [ م َ ی ِ ] ( ص مرکب ) جایی که فرشتگان آشیان دارند. آنجا که فرشتگان مقام دارند: او را مقید به آستان ملایک آشیان روانه خواهیم نمود. ( حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 579 ).
( ملایک آشیان ) ملایک آشیان. [ م َ ی ِ ] ( ص مرکب ) جایی که فرشتگان آشیان دارند. آنجا که فرشتگان مقام دارند: او را مقید به آستان ملایک آشیان روانه خواهیم نمود. ( حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 579 ).
( ملایک آشیان ) جایی که فرشتگان آشیان دارند. آنجا که فرشتگان مقام دارند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اگر بال خود از گرد چهار ارکان بیفشانی به شاخ سدره خود را چون ملایک آشیان بینی