مغلطای بن قلیچ

[ویکی نور] علاءالدین ابوعبدالله مغلطای بن قلیچ بن عبدالله بکجری حکری، محدث، لغوی، شاعر و نسب شناس ترک نژاد در 689ق در مصر متولد شد و رشد و نمو یافت. او مذهب حنفی داشت و در تحصیل از همان کودکی سخت کوش و جدی بود. وی را دائم الاشتغال در درس، بحث و مطالعه وصف کرده اند. مغلطای، لغت شناس ماهری بود که کتابهای فصیح ثعلب و کفایة المتحفظ ابن خویی، در علم لغت را از حفظ داشت و تعلیقات او بر اشتقاق ابن درید گواه آن است.
ابن دقیق العبد، نورالدین وافی، دبوسی، ابن شحنه، ابوالمحاسن ختنی، کردی، ابن طباخ، احمد بن شجاع هاشمی، جلال الدین قزوینی، فتح الدین بن سیدالناس، عبدالرحیم منشاوی را از جمله اساتید او دانسته اند.
عراقی، بلقینی، رحوی، اسماعیل حنفی را نیز در شمار شاگردانش آورده اند.
وی در سه شنبه 24 شعبان سال 762ق در قاهره درگذشت.
الإشارة إلی سیرة المصطفی و تاریخ من بعده من الخلفا / نوع اثر: کتاب / نقش: نویسنده
مختصر تاریخ الخلفاء / نوع اثر: کتاب / نقش: نویسنده

💡 ملکشاه امیری شایسته، با اطلاع و معلومات کافی از امور کشور داری بوده‌است و به علت قدرتی که داشته به فکر استقلال قلمرو خود افتاده و به این منظور در سال ۵۹۶ هجری قمری در مقابل سلطان سلجوقی قد علم کرد و بر مناطق وسیعی استیلا یافت اما عاقبت در سال ۵۹۸ هجری قمری ناجوانمردانه به دست سلیمان بن قلیچ ارسلان سلجوقی کشته شد.