مزاج گوئی
مترادفها
بدخلقی، غر زدن، گلایه
لغت نامه دهخدا
مزاج گوئی. [ م ِ ] ( حامص مرکب ) تملق. چاپلوسی. خوش آمدگوئی. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
اگر توقع آسایش از جهان داری
مدار دست ز دست مزاج گوئی ها.صائب ( از آنندراج ).- مزاج گوئی کردن؛ برطبق میل شنونده گفتن بی اعتقاد به صحت گفتار خود. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
فرهنگ فارسی
چاپلوسی
جمله سازی با مزاج گوئی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در چنین فصلی که گوئی ز التهاب امر داد جنبش گردون مزاج باد را طبع اثیر
💡 گوئی از مایه مزاج فلک قبه رست از زمین پر نور
💡 لطف از مزاج دهر بشد گوئی ای مرد لطف چه که وفا هم شد
💡 شاعران کلاسیک در اشعار خود با استفاده از سبک مزاج گوئی، حالات روحی و تغییرات خلقی خود را با ظرافت بسیار به تصویر میکشیدند.
💡 در برخی متون قدیمی، بحث مزاج گوئی به معنای توصیف ویژگیهای شخصیتی افراد بر اساس ویژگیهای فیزیکی و روانی آنها در دوران باستان است.
💡 نویسنده سعی داشت با استفاده از تکنیک مزاج گوئی، تفاوت میان شخصیتهای داستان را از طریق بیان احساسات درونی آنها به خواننده منتقل کند.