مجرای سرخرگی

💡 کبد، هم از ورید باب کبدی و هم از شریان‌های کبدی تغذیه می‌شود. ورید باب کبدی حدود ۷۵٪ از تغذیه خون کبدی را فراهم آورده و خون سیاهرگی را از طحال، مجرای معدی-روده‌ای و اعضای وابسته‌اش تخلیه می‌کند. شریان‌های کبدی، خون سرخرگی (شریانی) را به کبد آورده و مسئول یک چهارمِ جریان خونی باقی‌مانده‌است. اکسیژن نیز از هر دو منبع تأمین می‌گردد؛ حدود نیمی از اکسیژن کبدی مورد نیاز توسط ورید باب کبدی و نیمی دیگر نیز از طریق شریان‌های کبدی تأمین می‌گردد. شریان کبدی نیز دارای هردو نوع از گیرنده‌های آلفا- و بتا-آدرنرژیک است؛ ازین رو، جریان شریانی تاحدی توسط اعصاب احشاییِ دستگاه عصبی خودمختار کنترل می‌شود.

💡 جراحان متخصص برای درمان بیماری‌های قلبی و عروقی، گاهی از روش‌های نوین پزشکی برای باز کردن مجرای سرخرگی که دچار انسداد شده است، استفاده می‌کنند.

💡 گرفتگی یا تنگ شدن مجرای سرخرگی می‌تواند منجر به کاهش جریان خون به اندام‌های حیاتی و بروز بیماری‌های بسیار جدی و خطرناک شود.

💡 در مطالعات فیزیولوژیک، بررسی میزان فشار خون در طول مجرای سرخرگی برای درک بهتر سیستم گردش خون بدن انسان اهمیت بسیار زیادی دارد.