ماهوت پاک کن

ماهوت پاک کن. [ ک ُ ] ( اِ مرکب ) آلتی است مرکب از دسته چوبین که به یک سو یا دو سوی آن موی دم اسب و غیره متصل کرده اند و به وسیله آن لباس و کلاه را پاک کنند. برس. شت. ( از فرهنگ فارسی معین ).

(کُ ) (اِ. ) آلتی بُرس مانند از موی اسب یا الیاف مصنوعی که با آن لباس یا کلاه را پاک می کنند.

ابزاری برس مانند که با آن گردوخاک لباس و کلاه را پاک می کنند، برس.

( صفت و اسم ) آلتی است مرکب از دسته ای چوبین که بیک سو یا دو سوی آن موی اسب و غیره متصل کرده اند و بوسیل. آن لباس و کلاه را پاک کنند برس شت.

آلتی بُرس مانند از موی اسب یا الیاف مصنوعی که با آن لباس یا کلاه را پاک می‌کنند.

💡 با فر خداوند تعالی و تقدس از لوث زلل پاک کن این خاک مقدس

💡 دیده آیینه را جوهر بود موی زیاد پاک کن چون صوفیان از علم رسمی سینه را

💡 مردی ده هزار درم پیش او برد، نپذیرفت. گفت: می‌خواهی که نام من از میان درویشان پاک کنی به این قدر سیم؟

💡 لب از تَرَشُّحِ مِی پاک کن برایِ خدا که خاطرم به هزاران گُنَه مُوَسوِس شد

💡 رو تو ترک زرق و این امساک کن غیر حق را ازدل خود پاک کن

💡 ز آستین اشکش ز چشمان پاک کن دور از آن رخساره گرد و خاک کن