لگام کردن

مهار کردن، افسار کشیدن، کنترل کردن

رها کردن، آزاد گذاشتن

لگام کردن. [ ل ُ / ل ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) اِلجام. دهانه کردن اسب را:
یکی پارسی بود هشیارنام
که بر چرخ کردی به دانش لگام.فردوسی.ز خوی نیک خرد در ره مروت و فضل
مر اسب تن را زین و لگام باید کرد.ناصرخسرو.

( مصدر ) دهنه زدن ستور را.