لفظ مشکل

[ویکی فقه] لفظ غیر روشن در دلالت بر معنا، ناشی از عامل درونی را لفظ مشکل گویند.
لفظ مشکل، از اقسام الفاظ غیر واضح بوده و به لفظی گفته می شود که دلالت آن بر معنا، به دلیل عاملی که در خود لفظ است، مخفی و پنهان می باشد، به طوری که معنای آن بدون تاویل و قرینه فهمیده نمی شود.
سبب خفا
سبب خفا در لفظ مشکل، مشترک بودن لفظ بین دو یا چند معنا است بی آن که دلالت آن بر یکی از آن معناها راجح باشد، مانند: لفظ «قروء» در آیه شریفه: ﴿وَالْمُطَلَّقاتُ یَتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ ثَلاثَةَ قُرُوء﴾ که مشترک بین «طهر» و «حیض» است.
تفاوت لفظ خفی و مشکل
تفاوت لفظ خفی و مشکل، آن است که عامل مخفی بودن معنای لفظ مشکل، در خود لفظ است، و مفهوم آن بدون کمک قراین خارجی روشن نمی شود، ولی عامل خفای معنای لفظ خفی خارج از آن است.

💡 لطف تو دل دهنده هر خسته آمده لفظ تو حل کننده هر مشکلی شده

💡 لفظ الهی از ره اطلاق مشکل است اینجا دگر نه معنی لاهوت حاصل است

💡 ز رای تست همه معجزات دهر پدید ز لفظ تست همه مشکلات چرخ عیان

💡 لفظ معنی پرورت گر آسمان داد نیست مشکل بیداد را بر خلق چون حل می‌کند