قیاس اقترانی حملی

[ویکی فقه] قیاس اقترانی حملی، به معنای قیاس اقترانی فاقد مقدمه شرطیه است.
قیاس اقترانی حملی نوعی قیاس اقترانی است که هر دو مقدمه (صغرا و کبرا) قضیه حملیه باشد؛ مانند: "عالم متغیر است، و هر متغیری حادث است، پس عالم حادث است". قیاس اقترانی حملی به لحاظ موقعیت حد وسط در مقدمتین به شکل اول، دوم، و سوم و شکل چهارم حملی تقسیم می شود. اگر حد وسط محمول در صغرا، و موضوع در کبرا باشد، "شکل اول" است و اگر حد وسط، در هر دو مقدمه، محمول باشد "شکل دوم" است و اگر در هر دو مقدمه موضوع باشد "شکل سوم"، و اگر موضوع در صغرا و محمول در کبرا باشد "شکل چهارم" می باشد.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • خوانساری، محمد، منطق صوری.• ابن سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق). • ابوالحسن سالاری، بهمنیار بن مرزبان، التحصیل.• مجتهد خراسانی (شهابی)، محمود، رهبر خرد.• تفتازانی، عبدالله بن شهاب الدین، الحاشیة علی تهذیب المنطق.• ابن سینا، حسین بن عبدالله، الاشارات و التنبیهات.
۱. ↑ مظفر، محمدرضا، المنطق، ص۲۳۹.
...

💡 از عاشق آن نگار جانی دور است قیاس اقترانی

💡 قیاس اقترانی (به عربی: القیاس الاقترانی) اعم از آنکه حملی باشد یا شرطی دارای قواعدی عام و اساسی است که رعایت آنها جهت منتج بودن قیاس ضروری می‌باشد.

💡 قیاس به دو نوع قیاس اقترانی و قیاس استثنایی تقسیم می‌شود.