قل هو ا

قل هو ا. [ ق ُ هَُ وَل ْ لاه ] ( ع جمله فعلیه امری ) مطلع سوره یکصد و دوازدهم از قرآن که آن را سوره اخلاص خوانند:
بفلک میرسد از روی چو خورشید تو نور
قل هو اﷲ احد چشم بد از روی تو دور.سعدی.- قل هو اﷲ خواندن برای کسی؛ دعا خواندن برای نگهداری او.

💡 آية (65): قل هو القادر على اءن يبعث عليكم عذابا من فوقكم...

💡 گفت: او سوره قل هو الله را دايم، چه ايستاده و چه نشسته و چه پياده و چه سواره و درحال رفتن و آمدن مى خواند)).(72)

💡 در ارض محمد شد و محمود آمد اذ قال الله: قل هو الله احد

💡 بهتر بود ز سیصد الحمد قل هو اله صاحبدلی کز اخلاص ما را به حق سپارد

💡 منم در قل هو الله راز دیده در اینجا گه هوالله باز دیده

💡 (بقرائيه قل هو الله احد، قائما و قاعدا وراكبا و ماشيا و ذاهبا و جائيا)