قرائت غیر صحیح

اصطلاح «قرائت غیر صحیح» به قرائت‌هایی گفته می‌شود که فاقد شرایط قرائت صحیح قرآن هستند و معیارهای لازم را ندارند. شرایط قرائت صحیح شامل صحت سند، موافقت با قواعد عربی و انطباق با رسم الخط مصحف عثمانی است. هر قرائتی که این ارکان و شرایط را رعایت نکند، در زمره «قرائت غیر صحیح» قرار می‌گیرد. انواع قرائت‌های غیر صحیح شامل قرائت باطل، قرائت شاذ، قرائت موضوع و قرائت مدرج هستند. «قرائت باطل» به معنای قرائتی است که از اساس از نظر فقهی و قرآنی صحیح نیست و فاقد اعتبار است. «قرائت شاذ» به قرائتی گفته می‌شود که به ندرت دیده شده و با اصول و قرائت‌های معتبر قرآن مطابقت ندارد. رعایت نکردن این شرایط باعث می‌شود که قرائت از نظر فقهی و قرآنی مشروعیت نداشته باشد و قابل استفاده در عبادت و تعلیم نباشد.