قاقم پوش
لغت نامه دهخدا
قاقم پوش. [ ق ُ ] ( نف مرکب ) کنایه از سفیدپوش. ( آنندراج ):
به صبح قاقم پوش و به شام اکسون باف
به صلح آب فشان و به خشم آتشبار.عرفی ( از آنندراج ).
فرهنگ فارسی
۱ - ( صفت ) آنکه پوست قاقم پوشد ۲ - آنکه جامه سفید پوشد.
جمله سازی با قاقم پوش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بجای جوشن اندر پوش قاقم بجای نیزه بر کف گیر ساغر
💡 قاقم و خز چند پوشی چون شهان؟ مرغ و ماهی، چند سازی زیب خوان؟
💡 آن ملکه قاقم پوش در میان جمعیت حاضر در مجلس درخشید و همه با نگاهی خیره و تحسینآمیز، زیبایی و وقار او را تماشا میکردند.
💡 شاعر در اشعار خود از توصیف آن شخصیت قاقم پوش استفاده کرد تا بر پاکی و لطافت وجود او در برابر سختیهای دنیای اطراف تاکید ورزد.
💡 لباسهای سفید و قاقم پوش او در نور ماه میدرخشید و جلوهای روحانی و آسمانی به قامت بلند و استوار او در شبهای مهتابی بخشیده بود.