غلغل کنان

مترادف‌ها

با غلغل

متضادها

آرام، ساکن

لغت نامه دهخدا

غلغل کنان. [ غ ُ غ ُ ک ُ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) شور و غوغاکنان. در حال آواز برآوردن و فریاد کردن. هیاهوکنان:
همیگفت غلغل کنان از فرح
فمن دق باب الکریم انفتح.سعدی ( بوستان ).

فرهنگ فارسی

در حال آواز بر آوردن شور و غوغا کنان.

جمله سازی با غلغل کنان

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 نازکان سرخوش و برطرفِ چمن طوف کنان مرغکان مست و در افکنده به بستان غلغل

💡 بهر چمن که فغانی رسید ناله کنان ز بلبلان چمن شور و غلغلی برخاست

💡 آب رودخانه با صدای بلندی از میان صخره‌های بزرگ و سنگ‌های کوچک غلغل کنان به سمت پایین دره حرکت می‌کرد و منظره‌ای زیبا می‌ساخت.

💡 مایع داغ داخل کتری با صدای مشخصی غلغل کنان به حرکت درآمد و با برخورد با سطح ظرف، بخار زیادی در فضای آشپزخانه تولید کرد.

💡 صدای آب غلغل کنان از لوله‌های قدیمی زیر زمین شنیده می‌شد که گویی داشت با زمین صحبت می‌کرد و آرامش عجیبی به محیط می‌بخشید.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران