غلغل کنان
مترادفها
با غلغل
متضادها
آرام، ساکن
لغت نامه دهخدا
غلغل کنان. [ غ ُ غ ُ ک ُ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) شور و غوغاکنان. در حال آواز برآوردن و فریاد کردن. هیاهوکنان:
همیگفت غلغل کنان از فرح
فمن دق باب الکریم انفتح.سعدی ( بوستان ).
فرهنگ فارسی
در حال آواز بر آوردن شور و غوغا کنان.
جمله سازی با غلغل کنان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 نازکان سرخوش و برطرفِ چمن طوف کنان مرغکان مست و در افکنده به بستان غلغل
💡 بهر چمن که فغانی رسید ناله کنان ز بلبلان چمن شور و غلغلی برخاست
💡 آب رودخانه با صدای بلندی از میان صخرههای بزرگ و سنگهای کوچک غلغل کنان به سمت پایین دره حرکت میکرد و منظرهای زیبا میساخت.
💡 مایع داغ داخل کتری با صدای مشخصی غلغل کنان به حرکت درآمد و با برخورد با سطح ظرف، بخار زیادی در فضای آشپزخانه تولید کرد.
💡 صدای آب غلغل کنان از لولههای قدیمی زیر زمین شنیده میشد که گویی داشت با زمین صحبت میکرد و آرامش عجیبی به محیط میبخشید.