لغت نامه دهخدا
غراب خوار. [ غ ُ خوا / خا ] ( نف مرکب )آنکه غراب را میخورد. خورنده زاغ و کلاغ. || مجازاً به معنی زغال خورنده آمده است:
طاوس غراب خوار هر دم
گاورس ز چینه دان برانداخت.خاقانی.
غراب خوار
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - آنکه غراب را می خورد خورنده زاغ و کلاغ. ۲ - زغال خوارنده: طاوس غراب خوار هر دم گاورس ز چینه دان بر انداخت. ( خاقانی )
جمله سازی با غراب خوار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بسا تین که ضایع شود در بساتین کز انجیر خواران غرابی نبیند
