عطر فزای

💡 بوی رحمان که در آفاق جهان مستترست عطر آن روح فزای دل مسکین آمد

💡 باد ملایم صبحگاهی در میان باغ‌های گل، با وزش خود، حسی عطر فزای را به فضای شهر بخشید که باعث آرامش خاطر تمام ساکنان آن منطقه شد.

💡 شاعر در این بیت از اشعار خود، از نسیم عطر فزای که از سوی محبوب می‌وزد، برای بیان اشتیاق و دلتنگی عمیق خود استفاده کرده است.

💡 ورود به آن گلخانه بزرگ با آن همه گل‌های تازه، حسی عطر فزای به محیط داده بود که تمام حواس بیننده را به خود جذب می‌کرد.